اقدام متحد

بیانیه جمعی از کارگران پالایشگاه گاز فازهای 9 و10 عسلویه

بازداشت کارگران و دانشجویان را محکوم می کنیم

با اوج گرفتن مبارزات حق طلبانه و آزادی خواهانه در جامعه موج بازداشتها و اذیت و آزارهای فعالان جنبشهای مختلف اجتماعی گسترده تر شده و به نظر می آید که میل به روند شدت دهی به سرکوبها در حال افزایش است. این تمایل سرکوبگرانه در مدت حدود یک سال گذشته بیشتر از پیش نمایان بوده است. دامنه این نوع سرکوب شدت یافته ازبازداشت محمود صالحی قبل از 11 اردیبهشت و سرکوب کارگران سنندج در روز جهانی کارگر نمود پیدا کرد و ادامه آن سرکوب و بازداشت کارگران نیشکرهفت تپه تا بازداشت دانشجویان آزادیخواه در روز 13 آذر و بعد از آن است.

ما ضمن حمایت از خواست کارگران نیشکر هفت تپه و دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب، بازداشت علی نجاتی از کارگران نیشکر هفت تبه و بازداشت دانشجویان در مراسم روز دانشجو را محکوم می کنیم و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط آنها و همه فعالین کارگری، دانشجویی و جنبشهای دیگر اجتماعی هستیم.
 

جمعی از کارگران پالایشگاه گاز فازهای 9 و10 عسلویه 19/9/1386

بیانیه شماره 3 دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب

دانشجویان، کارگران و مردم ستم‌دیده‌ی ایران!

همه‌ی ما خاطره‌ی دهشتبار دهه‌ی 60 را همچنان به خاطر داریم. دهه‌ی سیاهی که دولت جمهوری اسلامی در عریان‌ترین شکل خود، علاوه بر تحمیل فشارهای اجتماعی متعدد بر تمام اقشار جامعه، به بهانه‌ی جنگ تحمیلی و مبارزه با آمریکای جهان‌خوار دست به سرکوب احزاب و سازمان‌های مخالف و کشتار یک نسل از بهترین جوانان مبارز زد. سال‌ها آمدند و رفتند و چهره‌ی ظاهری جمهوری اسلامی اندکی تغییر کرد و سپس جریاناتی از درون خود حکومت آمدند و سعی کردند با هر دروغ و نیرنگی این‌گونه وانمود کنند که آن سال‌ها تمام شده است و اینک ما خندان و با گل‌های یاس آمده‌ایم تا ایران بهتری در عصر به اصطلاح گفتگوی تمدن‌ها بسازیم.

ولی گذر زمان به زودی ثابت کرد که این مردان خندان همان جلادانند که با خنده‌های زهرآگینشان در صدا و سیمای ملی جمهوری اسلامی به مردم گل نشان می‌دهند. آری 18 تیر 1378 و وقایعی که پس از آن رخ داد تلنگری بود به اذهان مسخ شده‌ای که توحش بزک شده‌ی جمهوری اسلامی را به عنوان دولتی دموکراتیک پذیرفته بودند.

اما این تنها یک تلنگر بود و پیشرفت وقایع پس از آن نشان داد که دولت مردم‌سالار ما در صورت لزوم، شیوه‌های سرکوب، شکنجه، کشتار و استفاده از سلاح سرد و گرم را به خوبی می‌داند. کشتار کارگران معدن مس خاتون‌آباد تنها یک نمونه کوچک بود..........................

بیانیه ی اعلام موجودیت فعالین چپ شاهرود

ضرورت گذر از سرمایه داری به سوسیالیزم و برقراری دیکتاتوری پرولتاریا و در پس آن تشکیل جامعه کمونیستی به وضوح روشن است .با تغییر حاکمیت در سال 57 و برخورد های موحش در دهه 60 و جو خفقان حاکم و با توجه به سخن مارکس در مانیفست مبنی بر اینکه کمونیستها عار دارند مقاصد و نظریات خویش را پنهان سازند ؛ ما جمعی از دانشجویان دانشگاه شاهرود با تاکید بر آزادی رفقای در بندمان به عنوان تشکت مستقل دانشجویی اعلام موجودیت میکنیم .
 

به امید دنیایی آزاد و برابر
زنده باد آزادی ، درود بر برابری ؛ مرگ بر ارتجاع
جمعی از دانشجویان دانشگاه شاهرود

بیانیه ی اعلام موجودیت فعالین چپ یزد

اعلام برگزاری مستقل مراسم گرامیداشت روز دانشجو توسط فعالین چپ در تهران و سایر شهرستان ها در روز 13 آذر و متعاقب آن یورش وحشیانه و گسترده نیروهای امنیتی به فعالین چپ در سراسر کشور و بازداشت آن ها نشان از ورود جریان چپ به یک دوران نوین یعنی حضور مستقل و مطرح شدن آن به عنوان جریانی با بدنه ی کمی و کیفی مشخص در دانشگاه داشت .

جریان چپ با مولفه های خاص خود که از یک سو ادامه دهنده ی سنت جریان تاریخی چپ در ایران و از دیگر سو با انتقاد علمی ، نظری و عملی به جریان گذشته توانست راه تازه ای برای شیفتگان آزادی و برابری که در سراسر کشور به طور پراکنده فعالیت می کرند ، بگشاید و آنها را بیش از پیش منسجم کرده و به سوی اتحاد و سازمان یابی رهنمون سازد .

ما نیز به عنوان جمعی از فعالین چپ یزد به این جمع بندی و باور رسیدیم که می بایست حضور و وجود مستقل خود را به صورت نیروی سازمان دهی شده ی چپ اعلام نماییم . اگرچه شرایط اضطراری پیش آمده و کمبود وقت مانع آن است که به طور مشخص به بیان آراء و گرایش خود بپردازیم ولی به زودی و پس از آزادی تمامی رفقای در اسارتمان به بیان تئوریک نظرات خود خواهیم پرداخت.
 

نابود باد ارتجاع
پیروز باد سنگر سرخ مبارزه انقلابی
http://www.yazdlefts.blogfa.com/

بیانیه جبهه متحد دانشجویان چپ درمورد بازداشت های اخیر

نخست براي گرفتن كمونيستها آمدند
من هيچ نگفتم.
زيرا من كمونيست نبودم.
بعد براي گرفتن كارگرها و اعضاي سنديكاها آمدند.
من هيچ نگفتم.
سپس براي گرفتن كاتوليكها آمدند
من باز هيچ نگفنم.
زيرا من پروتستان بودم.
سرانجام براي گرفتن من آمدند
ديگر كسي براي حرف زدن باقي نمانده بود.
برتولت برشت

رفقا و دوستان!
رژيم سرمايه داري اسلاميِ ايران در آستانه ي روز دانشجو اقدام به ربودن و بازداشت ده ها تن از دانشجويان سوسياليست نموده است. چه عجب، كه، تاريخ سي ساله ی حاكميتش سرشار از اينگونه اقدامات سركوبگرانه بوده است. انتظار پايبندي به كمترين اصول انساني از جانب چنين حكومتي كه با افتخار بر طبل ارتجاع كوفته و مي كوبد كاملاٌ بي جاست. بنگريد! هر روز كه مي گذرد تئوري هاي اصلاح طلبانه و مماشات گر در برابر آفتاب حقيقت عيني جامعه بيشتر رنگ مي بازند. كه، اگر تئوري ها نخواهند يا نتوانند جهان را تغيير دهند، واقعيت پوياي جهان آنها را در هم شكسته و به تغيير و تحقير وا خواهد داشت!

فراخوان خانواده‌های دانشجویان دستگیر شده مراسم 16 آذر سال 86

با درود به تمامی آزادی خواهان!

درموج دستگیری های بی‌سابقه‌ی دانشجویی در آستانه‌ی روز 16 آذر(روز دانشجو) بیش از 30 تن از دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب دانشگاه‌های سراسرکشور بازداشت شده‌اند. شگفت این که 16 آذر که نماد مبارزه با رژیم وابسته‌ی شاهنشاهی و سلطه‌ی بیگانه بوده است از سوی جمهوری اسلامی نیز تحمّل نمی‌شود. آن چه امسال در روز دانشجو روی داد، تکرار همان صحنه‌هایی است که رژیم گذشته هر ساله در برخورد با جنبش دانشجویی ایجاد می‌کرد. گرامی‌داشت روز دانشجو سنت پنجاه و چند ساله‌ی جنبش دانشجویی ایران است و دانشجویانی که امسال به اتّهام برگزاری مراسمی ، با محوریت مخالفت با جنگ و تحریم، بازداشت شده‌اند در زمره‌ی شریف‌ترین فرزندان این آب و خاک‌اند. ما خواهان آزادی سریع و بی قید و شرط فرزندان اسیر خود هستیم

اطلاعیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

انشقاق در درون دانشگاه فردوسی میان نیروهای مستقل رادیکال (لیبرال و چپ) و نیروهای وابسطه به حاکمیت معروف به فراکسیون مدرن طیف علامه انجمن های اسلامی دانشگاه به نقطه ای بحرانی رسیده است. پس از فراخوان دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد که در تاریخ ۷ آذر ماه در همین وبلاگ منتشر شد ، دانشجویان لیبرال دانشگاه با درخواست جلسه ای به ما اعلام کردند که با پاره ای تغییرات حاضر اند در این آکسیون شرکت نمایند. در جلسه روز ۱۰ آذر که جمعی از همین فراکسیونی ها هم در آن شرکت داشتند ما برای اعلام آمادگی خود برای تشکیل آکسیونی در بردارنده ی تمامی گروه ها حاضر شدیم که ۱- تجمع به تریبون آزاد تبدیل شود. ۲- زمان برگزاری مراسم از ۱۷ به ۱۸ آذر تغییر یابد و دست آخر تراکت هایی که با عنوان دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب آماده کرده بودیم بدون عنوان در سطح دانشگاه منتشر گردد. این تغییر در فراخوان وبلاگ هم مشهود است.

بیانیه شماره 2 دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران

تفنگت را آزار نده، دهانم را نمی توانی بست!

دانشگاه پادگان شده است، دانشجویان مقاومت کنید!

دانشجویان! کارگران! رنج دیدگان و مردم ایران!

بار دیگر یاد سال های سیاه ۱۳۶۰، سال های سرکوب و اختناق زنده شده است. بار دیگر بانیان و حامیان نظم کثیف موجود، هوای به بند کشیدن پاک ترین یاران ما را کرده اند.

فضای ملتهب و جنگی موجود، لابی قدرت ها و خطر شوم حمله ی نظامی به ایران، دولت جمهوری اسلامی را در موقعیتی قرار داده است که برای حفظ سیطره ی خود بر مردم ستم دیده ی ایران دست به هر اقدام وحشیانه ای زده و کوچک ترین ندای آزادی خواهی و برابری طلبی را در نطفه خفه کند.

در هفته ی گذشته و در پی اعلام برگزاری مراسم روز دانشجو در روز سه شنبه ۱۳ آذر ماه توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب، شاهد آن بودیم که تعداد نزدیک به ۴۰ نفر از دانشجویان به طرق مختلف و حتی برخی در محوطه ی دانشگاه تهران توسط دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی بازداشت شده و تحت شدیدترین بازجویی ها و در مواردی شکنجه قرار گرفتند و بدین ترتیب، سناریوی وزارت اطلاعات برای سرکوب جنبش چپ دانشجویی آغاز شد. با احتساب دانشجویانی که تا به حال آزاد شده اند، در این لحظه ۲۹ نفر از دانشجویان دانشگاه های مختلف در ارتباط با مراسم ۱۳ آذر بازداشت شده اند که اکثر آنان به بند ۲۰۹ (بند اطلاعات) زندان اوین انتقال یافته اند. ولی حتی چنین برخوردی از سوی فالانژیست ها نیز نتوانست جلوی برگزاری مراسم روز دانشجو را بگیرد و این مراسم با قدرت هر چه تمام تر برگزار شد، هرچند پس از پایان مراسم نیز نیروهای امنیتی دست از تعقیب و دستگیری دانشجویان بر نداشتند. اما این صرفاْ شروع ماجرا بود. دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی که به خیال خود ریشه ی اعتراضات و برگزاری مراسم در دانشگاه های دیگر را خشکانده بود به ناگاه با سیل عظیمی از اعتراضات پرشور دانشجویان آگاه در سراسر ایران و همچنین حمایت های بین المللی از دانشجویان در بند مواجه شد. دانشگاه های کرمانشاه، تبریز، سنندج، شیراز، اصفهان، مازندران، مشهد و ... تنها گوشه ای از قدرت همبستگی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب بودند که با برگزاری تجمعات قدرتمند، خشم خود را از اسارت رفقایشان اعلام کردند.....................

اعتراض کانون نويسندگان ايران به بازداشت دانشجويان

مردم آزاده ی ايران

در سه روز گذشته، در آستانه ی شانزدهم آذر، بيش از ۲۰ تن از فعالانِ دانش جويی در خيابان، جلوی دانشگاه، محل کار و در منزل ناصر زرافشان (وکيل دانش جويان بازداشت شده) دستگير شده اند. بهانه ی ظاهری نيروهای امنيتی برای اين بازداشت ها دعوت به برگزاری مراسم روز ۱۶ آذر از سوی دانش جويان است. کانون نويسندگان ايران ضمنِ گرامی داشتِ ۱۶ آذر، روز دانش جو، اعلام می دارد که اين روز در بيش از پنجاه سال گذشته همواره نمادِ پيکار با خودکامگی و ستم و امپرياليسم بوده است. آن چه اين روزها بر اين دانش جويان رفته است يادآور همان برخوردهای سرکوب گرانه ی چند دهه ی گذشته است. کانون نويسندگان ايران خواهان آزادی فوری و بی قيد و شرطِ دانش جويان بازداشت شده است.

کانون نويسندگان ايران

? اعتراض به بازداشت گسترده ی دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های تهران ?

دوستان، دانشجویان، ملت ایران

سایه ی چکمه های استبداد بر روی فضای دانشگاهی ایران سنگینی می کند؛در حالی که مدت زیادی است چند تن از دانشجویان دستگیر شده دانشگاه امیرکبیر و دیگر دانشگاه های تهران،تحت شدید ترین فشار های روانی و شکنجه های جسمی قرار دارند،خبر دستگیری گسترده دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای تهران حکایت تازه ای از یورش علیه دانشگاه را پیش روی ما قرار می دهد. 

بیانیه دانشجویان دانشگاه آزاد کرمانشاه

به مناسبت ۱۶ آذر روز دانشجو
 

شانزدهم آذر ماه نماد بیداری دانشگاه در برابر حاکمان و یادآور استبدادستیزی فرزندان ملت است. دانشجو سکاندار هدایت و رهبری لایه‏های زیرین اجتماع در زمینه‏ی فکر و اندیشه بوده و نام دانشجو همواره با اندیشه، انتقاد و اعتراض گره خورده‏است. ما دانشجویان اعلام می‏داریم فصل جدیدی در تاریخ دانشگاه در این مرز و بوم آغاز شده‏است. اقدامات کودتاگونه‏ی فرهنگی و حتی نظامی و ایجاد جو خفقان و بازداشت و سرکوب نتوانسته‏است دانشگاه را به مکان مورد نظر حاکمیت تبدیل سازد و امروز دانشجو بیدارتر از همیشه، استاده بر پای خود برای خواسته‏های خود و خلق خود فریاد سر می‏دهد. آگاهی دانشجو از این حقیقت که او بخش مهمی از جنبش رشد و تکامل اجتماعی جامعه بوده و در ارتباط و هم‏سرنوشتی با دیگر جنبش‏های پیشروی اجتماع است، دانشجو را در صف اول مبارزه قرار داده و به عنوان متحد مبارزات کارگران، زنان و توده‏های ستمدیده مطرح می‏کند. دانشجو امروز با آگاهی از این حقیقت و با اعلام اینکه آینده را تنها با دست خود و بر شانه‏های ملت، و نه با ذره‏ای اعتماد به لایه‏های قدرت داخلی و خارجی خواهد ساخت، خواسته‏های خود را به شرح زیر دنبال می‏کند:
1- دانشگاه آزاد اسلامی نماد شکست خوردگی اقتصاد بازار و واهی بودن وعده‏ی آزادی و دموکراسی از طریق مشارکت مالی در اداره‏ی دولت است. دانشجویان ضمن مخالفت با نحوه‏ی اداره‏ی سیستم بوروکراتیک دانشگاه آزاد و همچنین اعلام مخالفت جدی با دخالت دولت در اداره‏ی آن، خواستار کناره‏گیری هیأت حاکمه‏ی این امپراتوری و اداره‏ی مجموعه‏ی دانشگاه به‏صورت شورایی و زیر نظر شوراهای منتخب متشکل از دانشجویان هستند.
2- ما دانشجویان ، نسبت به سیستم بوروکراتیک اداره‏ی دانشگاه‏ها و نیز شیوع فساد اداری و سوءاستفاده از قدرت در آن هشدار داده و با بیان آنکه حوادث دانشگاه رازی هرگز از یاد ما نمی‏رود، نسبت به آنچه در دانشگاه می‏گذرد اعلام آگاهی می‏کنیم.
3- ما دانشجویان نسبت به فضای شبه نظامی و امنیتی دانشگاه‏ها و حضور نظامیان و شبه نظامیان مرتبط با نهادهای بی‏ربط با دانشگاه در این محیط به بهانه‏های نخ‏نما و کلیشه‏ای مخالفیم و خواستار حفظ مصونیت دانشگاه هستیم.
4- ما دانشجویان نسبت به تفکیک و تبعیض جنسیتی حاکم در محیط دانشگاه، توهین و هتک حرمت دانشجو و تجاوز به حریم شخصی دانشجویان به شدت معترضیم و هیچ کس را در مقامی که مجاز به سلب آزادی انسان‏ها و تهدید و توهین به ما باشد نمی‏بینیم.
5- ما دانشجویان نسبت به فضای بسته‏ی فکری حاکم در دانشگاه معترضیم و دانشگاه و هیأت حاکمه را که از پول دانشجو تغذیه می‏شوند در صلاحیت ایجاد محدودیت برای فکر و اندیشه‏ی دانشجو نمی‏دانیم. ما خواهان بیان آزادانه‏ی افکار و اندیشه‏های خود در محیط دانشگاه هستیم.
6- ما دانشجویان نسبت به شهریه‏ی پرداختی به شدت معترضیم و خواستار متناسب شدن این مبلغ با امکانات واحدهای آموزشی و سطح علمی آن می‏باشیم.
7- ما دانشجویان خواهان آزادی فوری و بی‏قید و شرط کلیه‏ی دانشجویان زندانی و اسیر، بویژه دانشجویان دانشگاه پلی‏تکنیک، دانشگاه تهران و دانشگاه رازی کرمانشاه هستیم.
8- ما دانشجویان خود را همبسته‏ی همیشگی طبقه‏ی کارگر و جنبش زنان می‏دانیم. ما از مطالبات کارگران به شدت دفاع کرده و نیز خواهان لغو قوانین ضد زن و رفع هرگونه تبعیض جنسی و محدودیت بر علیه زنان هستیم.
9- ما خواهان برچیده شدن سیستم کمیته‏های انضباطی و لغو کلیه‏ی احکام هستیم و دانشگاه سرمایه‏مدار را در صلاحیت رسیدگی به چنین مواردی نمی‏دانیم.
10- ما دانشجویان ضمن اعلام بیزاری از نظام سلطه‏ی جهانی و اعلام امپریالیسم به عنوان دشمن شـماره یک ملت‏های جهان سوم، با هرگونه دخالت خارجی، اعم از نظامی و یا به صورت تحریم‏های اقتصادی و صدور قطعنامه‏های تهدیدآمیز از سوی سازمان دول به شدت مخالف بوده و خواهان برقراری صلح در تمام جهان هستیم.

امروز دانشگاه سنگری برای پاسداری از حقوق و آزادی‏های ملت است، تا رسیدن به خواسته‏های مردم، هر روزمان روز دانشجوست.

بیانیه 16 آذر دانشگاه مازندران

به نام انسان، عدالت و آزادی

در چند روز گذشته شاهد وقایعی بودیم که به جرأت می توان گفت نظیر آن ها را در دهه ی دهشتناک ۶۰ می توان یافت. در پی اعلام برگزاری مراسم ۱۶ آذر و سپس تغییر تاریخ آن، ۵ نفر از بهترین رفقای ما در دانشگاه مازندران با شیوه های وحشیانه ای بازداشت شده و خانه هایشان مورد تفتیش قرار گرفت که بازداشت سه تن از این دانشجویان با اتهامات وقیحانه ی منکراتی صورت گرفته است: حامد محمدی، بهرنگ زندی، میلاد معینی، آرش پاکزاد و حسن معارفی.
در تهران نیز از چندین روز پیش از برگزاری مراسم، دستگیری دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب آغاز شد، به گونه ای که تا لحظه ی شروع تجمع در روز ۱۳ آذر مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران، بیش از ۲۰ تن از دانشجویان چپ با شیوه های مختلف بازداشت شده بودند. وقاحت نیروهای امنیتی به همین جا ختم نشد بلکه طی اقدامی بی سابقه، پس از پایان تجمع نیز در محوطه ی دانشگاه اقدام به تعقیب و دستگیری تعدادی از دانشجویان کردند. بدین ترتیب تا این لحظه تعداد ۲۹ نفر از دانشجویان چپ دانشگاه های تهران، مازندران، اهواز و شیراز ربوده و بازداشت شده اند که بنا به گفته ها، اکثر دانشجویان بازداشتی در تهران در بند ۲۰۹ (بند اطلاعات) زندان اوین به سر می برند.

بیانیه دانشجویان سوسیالیست دانشکده فنی باهنر شیراز

به مناسبت 16 اذر 1386

خبرهای موجود حاکی از ان است که حاکمان سرمایه به دستگیری دانشجویان چپ و سوسیالیست ادامه داده و خواهان سرکوب جنبش های اجتماعی موجودهستند. جنبش  دانشجویی نمونه بارز ان میباشد که چندین سال است از زیر هژمونی جریانات لیبرال و نهادهای حکومتی بیرون امده و در صدد به پیش بردن مبارزه سوسالیستی و همبستگی و اتحاد خود با سایر جنبشهای اجتماعی (جنبش کارگری و جنبش رهای زنان) را سر داده اند و عملا بسوی پایان دادن به این وضع و شرایط موجود را در دستور کار خود قرار داده اند . دانشجویان دانشگاهها با شعارهای رادیکال خود نظم موجود را به نقد کشیده و خواهان پایان دادن به ان هستند و نمونه ان ۱۶ اذر۱۳۸۵  ( ازادی برابری،زندانیان سیاسی ازاد باید گردد،ازادی دانشجویان در زندان،و...) میباشد.جریان سوسیالیستی از همه لحاظ جریانات لیبرالی و راست درون جنبشها را به نقد کشیده و ماهیت واقعی انها را افشا میکنند.و این جنبشها عملا به دو قطب اصلی در جامعه (سوسیالیسم ،سرمایداری ) تبدیل شده است.

بیانیه شماره 4 دانشجویان آزادی خواه و برابری طب دانشکاه فردوسی در مورد وقایع تهران

   رفقا

آکسیون کم نظیر شما امروز نشان داد که حتی با دستگیری گسترده نیروها ما، چپ همچنان با قدرت هرچه تمام در صحنه ی سیاسی کشور به پیش خواهد رفت. هر چند بودن رفقا به حتم در برگزاری باشکوه تر برنامه تاثیر گذار بود ولی شما ثابت کردید که با حداقل نیرو و زیر ببیشتر فشار امنیتی نیز آرمان چپ نخواهد مرد. باید گفت که هماهنگی و ثبات قدم شما بر اجرای برنامه برای رفقای دیگر شهر های کشور درسی فراموش نشدنی خواهد بود. در فضایی مملو از رعب و وحشت که توسط دستگاه سرکوب حاکمیت بر دانشگاه تهران حاکم بود، برگزاری آکسیون آن هم در چنین ابعاد وسیعی برای بسیاری غیر قابل درک بود. تحکیمی ها که با خوشحالی خبرهای دستگیری رفقای مارا سانسور می کردند گویا برای تحکیمی های وابسته و مزدور خبر درخواست مادر علی عزیزی برای با خبری از وضعیت فرزندش مهمتر از دستگیری ۲۴ تن از رفقای ما در طول ۴۸ ساعت بود.

زنده باد سوسیالیسم

دانشجوهای آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

پیام "کمیته دفاع از محمود صالحی" به مناسبت 16 آذر

بیانیه شماره دو دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

 پیرامون دستگیری رفقا در تهران

دستگیری رفقای ما در تهران ثابت نمود که جریان چپ رادیکال در دانشگاه های کشور دارای چنان قدرتی است که حاکمیت حاضر شده برای سرکوب آن به این جریان به صورت علنی رسمیت ببخشد. جریانی که از دل توده ی دانشجو برخواسته و با استقلال از جناح های قدرت توانست خود را به مثابه ی تنها آلترناتیو برای تحقق بخشیدن به شعار آزادی و برابری بر همگان معین نماید. در این مسیر چپ رادیکال هزینه های بسیاری پرداخته است ولی اتحاد و انسجام جریان چپ در سراسر کشور باعث شد که با هر هجوم نیروهای سرکوبگر قدرت بیشتر کسب نماید.
رفقا
شما تنها نیستید. همان گونه که سال قبل و در جریان دستگیری رفقای دانشگاه مازندران با ایستادگی و اتحاد توانستیم آنان را از بند ارتجاع رها سازیم امروز نیز با اتحادی ناگسستنی خواهیم توانست رفقای دربندمان را نیز آزاد کنیم. برای ما شعارهای تحکیمی نظیر هزینه و فایده بی معناست.
رفقا
باید بار دیگر در صفوف به هم فشرده و متحد دانشجویی به حاکمیت نشان دهیم که رفقای در بندمان تنها نسیتند و همان گونه که برای آزادی دیگر زندانیان راه آزادی (از هر مرام و مسلکی) تلاش نمودیم این بار برای آزادی رفقایمان با تمام قوا به صحنه خواهیم آمد و مراسم بزرگداشت روز دانشجو را به صحنه ی مصاف نیروهای آزادی خواه با نیروهای سرکوبگر تبدیل خواهیم کرد.

مردم آزاده! دانشجویان آزاده!

 در آستانه ١٦ آذر، خبر دستگیری دانشجویان، این صدای آزادیخواهی و برابری طلبی، موجی از خشم در میان تشنگان آزادی و برابری را براه انداخت. دستگیری دانشجویان، حمله به حق طلبی و ضدیت با جنگ، و تعرض به آزادیخواهی و برابری طلبی در جامعه است. باید در مقابل این تعرض محکم، متحد و یکپارچه به میدان آمد.

دانشجویان سراسر ایران!

دستگیرشدگان دوستان و رفقای همه ما اند که برای مقابله با تلاشمان برای پادگانی نشدن دانشگاه به گروگان گرفته شده اند!

دانشجویان دستگیر شده، عزیزان همه ما اند که برای پاک کردن صدای انسانیت از دانشگاهها و تحکیم فضای خرافه و تحمیق و جنگ بر دانشگاهها، به گروگان گرفته شده اند!

حمله به هر دانشجویی حمله به همه ما است! بناید رفقایمان در این میدان تنها بمانند! نباید ارتجاع بتواند با تعرض به هیچ یک نفری از ما، آزادیخواهی و انسانیت را قربانی کند! سکوت و خاموشی مجاز نیست! باید یک صدا و متحد به میدان آمد!

شعار همه ما این است: "دانشگاه پادگان نیست!" ٬ "نه به جنگ"!

بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاههای ایران , پیرامون

احكام صادره برای سه دانشجوی پلی تكنیك

تنها راه تداوم و پیروزی جنبش ، مبارزه پیگیرانه است.

امروز در شرایطی به سر می بریم كه جامعه و جنبش های اجتماعی در موقعیتی خطرناك و سرنوشت ساز قرار گرفته اند . همگان می دانند كه تعرضی وسیع به ابتدایی ترین حقوق و آزادی های فردی و اجتماعی در جریان است . هدف اصلی این تعرض سبعانه چیزی جز امحاء و نابود سازی جنبش های اجتماعی آزادی خواه و معترض به وضعیت موجود نیست . قرار است دور دیگری از بقاء حاكمیت بر ویرانه این جنبشها استوار شود .

 استراتژی همیشگی حاكمیت در مقابل جنبشهای آزادی خواه كه همواره چیزی جز سركوب عریان نبوده است ، به واسطه ترس از تعمیق و رادیكالیزه شدن این جنبشها و بر متن تشدید تخاصمات خارجی و دست بالا پیدا كردن رژیم در این تخاصمات ، به بركت سیاستهای امپریالیستی آمریكا و متحدینش در منطقه ، اوج گرفته است . جنبش كارگری و اعتراضات معلمان و دیگر اقشار زحمتكش جامعه به شدت سركوب می شود و مبارزین آن راهی زندان می شوند . خواسته های برحق جنبش زنان لگدمال می شود و دستگیری فعالان این جنبش شدت می یابد . به بهانه برقراری امنیت اجتماعی ، حرمت انسانی شهروندان عادی جامعه پایمال می شود .

برای آزادی دانشجویان زندانی، متحد شویم!

برای آزادی دانشجویان زندانی، متحد شویم!

طی یک سال گذشته شاهد گسترش سرکوب جنبش های اجتماعی و از آن جمله جنبش دانشجویی بوده ایم. احکام پرشمار کمیته های انضباطی، تعلیق، اخراج و ممنوع الورود کردن دانشجویان، بازداشت و ربودن فعالان دانشجویی، توقیف، سانسور و محدود کردن فضای کار نشریات دانشجویی، تعطیلی انجمن های اسلامی و فشار به شوراهای صنفی و انجمن های فرهنگی-هنری، ستاره دار کردن دانشجویان و هرچه فعال تر کردن کمیته های گزینشی، اخراج و بازنشستگی اجباری اساتید، کنترل حجاب دختران دانشجو، تفکیک و تبعیض جنسیتی، نقض بدیهی ترین حقوق صنفی و افزایش هزینه های زندگی دانشجویی و کنترل سبک زندگی دانشجویی گوشه ای از پروژه حاکمیت برای سرکوب جنبش دانشجویی است. صدور احکام دو تا سه سال حبس تعزیری برای احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی و نیز ادامه بازداشت هدایت غزالی و صباح نصری و یاسر گلی و همچنین بازداشت طولانی مدت یکی از فعالان جنبش زنان دانشگاه علامه به نام محبوبه مقدم آخرین حلقه این زنجیره سرکوب است. کار به جایی رسیده است که یکی از دانشجویان علوم پزشکی همدان، پس از گذشت 48 ساعت از بازداشت، خودکشی می کند.

بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به مناسب 16 آذر 1386

 دانشگاه پادگان نیست !

1- رویارویی با سیاست بسط و تشدید سرکوب سراسری جامعه هم اینک پیش شرط بقا و تداوم حرکت هر جنبش مترقی اجتماعی – اعم از جنبش کارگری ، دانشجویی ، زنان و جوانان آزادی خواه - است . به نظر می رسد که این سیاست ، همچون ضرورت حفظ حیات سیاسی مجریان آن در ارعاب فعالین اجتماعی و عقب راندن جنبشهای پیشتاز جامعه مؤثر واقع شده است . در پس این پیروزی گذرا اما حقیقت دیگری مستتر است و آن انسداد مسیرهایی ست که دستگاه سیاسی کنونی ایران تا پیش از این با حرکت بر روی آنها بازتولید قدرت خود را تضمین می نمود . صعود شاخص سرکوب سیاسی و اجتماعی حاکمیت به ترازمشابه رژیمهای کودتاچی و شبه فاشیستی تاریخ ، نشانه ی پایان دورانی ست که هیئت حاکمه ی ایران امر نارضایتی های عمیق اجتماعی را با نسخه های از اعتبار ساقط شده ای چون « تخدیر ایدئولوژیک توده ها » و یا « تعبیه سوپاپ اطمینان اصلاحات » مهار می کرد.
2- فضایی از این دست ، زد و خوردهای داخل حاکمیت را به سمت عروج فرصت طلبانه ی جناح به اصطلاح منتقد دولت هدایت می کند . این جریان با تلاش برای اختفای کارنامه سی ساله ی خود در خلق جامعه ای آکنده از آسیبهای فردی و اجتماعی مردم ایران و نیز با انکار ارتباط ارگانیک خود با باند حاکم بر دولت - همچون دو عضو زنده ی لازم برای تداوم زیست سیاسی کلیت سرمایه داری ایران – هدف و برنامه ی کنونی خود را قبضه ی مجدد قوای مجریه و مقننه در رقابت با جناح مقابل، از طریق مصادره ی نیروی جنبشهای اصیل اجتماعی – به ویژه جنبش کارگری ، دانشجویی و زنان – تعریف کرده است .

بیانیه دانشجویان دانشگاه آزاد گرگان به مناسبت 16 آذر

آذر امسال در حالی به نیمه میرسد که اوین مفتخر به حضور بهترینهای جنبش دانشجویی در بطن خود است .و دانشگاه رو سیاه از مواجهه با خشم دانشجویان آزادی خواهی است که یک صدا رهایی هم درسانشان را طلب میکنند.آذر به نیمه رسیده است و سه اهورای امیر کبیر همچنان در بندند.آن سه به بند کشیده شدند تا با مقاومت شان در برابر شکنجه های ناجوانمردانه ی دشمنان قسم خورده آزادی ، پیغامی باشند برای 3 یار دبستانی به خون غلتیده در 16 آذر 1332 ؛ که تجدید پیمانی کنند با آرمانهای آن 3 آذرخش همیشه جاویدان.چه شباهت عمیقی است بین این دوستان در بند و سه آذر اهورایی و چه شباهت عمیقی است بین این روزهای سرد و آن روزهای سرد.حضور سه اهورایی امروز در پشت میله های تاریک خانه ی اوین در 16 آذر 1386 ؛ یادآور ادامه حیات ننگین استبداد در این ملک طوفان زده است.و امروز در حالی که بیش از نیم قرن از پاشیده شدن خون آن سه یار دبستانی (احمد قندچی – مصطفی بزرگ نیا – مهدی شریعت رضوی ) بر چهره دانشگاه میگذرد؛

بمناسبت 16 آذر(1386)

جنبش دانشجویی ایران با گذشت بیش از نیم قرن از واقعه 16 آذر 1332 این نماد مبارزه و جانفشانی در راه آزادی و علیه دیکتاتوری لجام گسیخته رژیم کودتای پهلوی  همچنان مانند دژی محکم و استوار در مقابل دیکتاتوری جمهوری سرمایه اسلامی ایستاده است.

دانشگاه های ایران در بیش از نیم قرن گذشته یکی از کانون های مبارزه آزادیخواهانه مردم ایران بوده اند.  جنبش دانشجویی تحت حاکمیت اختناق سلطنتی در دهه های 40 و 50 به یکی از مراکز و بسترهای اصلی رشد سیاسی و فکری جنبش چپ ایران تبدیل شد. چهره های سرشناس کمونیست ایران و سازمانهای چپ رادیکال همه از دانشگاه های ایران سر بر آوردند. در جریان انقلاب بهمن 57 دانشگاه به یکی از مراکز و سنگرهای فعالیت نیروهای چپ و آزادیخواه تبدیل شد و دانشجویان برای کاشتن بذر اتحاد و همبستگی با جنبش کارگری دسته دسته روانه کارخانه ها و مراکز تولیدی می شدند.

رژیم جمهوری اسلامی با آگاهی بر پیشینه تاریخی جنبش دانشجویی،  بعد از انقلاب بهمن 57 با سازمان دادن و براه انداختن  انقلاب خونین فرهنگی هزاران تن از دانشجویان چپ و آزادیخواه و کمونیست را روانه شکنجه گاه و به مقابل جوخه اعدام فرستاد تا زیر تازیانه وحشت جنبش دانشجویی را درهم کوبد و برای همیشه محیط دانشگاه را از افکار چپ و سوسیالیستی دور کند. اما تغییر و تحولات سالهای اخیر در جنبش دانشجویی بیانگر این واقعیت امید بخش است که جمهوری اسلامی در دستیابی به اهداف خود با شکست روبرو شده است.

حرکت و جریان کمونیستی در درون دانشگاه ها این بار با صلابت و شفافیت بیشتری برای مبارزه با رژیم هار جمهوری اسلامی از یک سو و از سوی دیگر برای مقابله با  لیبرالیسم بورژوایی ایران در اشکال مختلف آن که خود بازتاب عینی شرایط مبارزه طبقاتی در جامعه است پا به میدان نبرد گذاشت. گرایش سوسیالیستی در این دوره تلاش کرد تا جنبش دانشجویی را از زیر نفوذ انجمنهای اسلامی طرفدار جبهه مشارکت و اصلاح طلبان حکومتی که استراتژی اصلاح رژیم را زیر لوای دمکراسی خواهی عرضه می کردند، و طیف تحکیم وحدتی هایی که به لیبرالیسم سکولار و انقلاب مخملی تمایل پیدا کرده بودند، بیرون بکشد، و ماهیت واقعی آن دسته از لیبرال هایی را که برای خزیدن به قدرت به دخالت و حمله امریکا امید بسته بودند را برملا کند.

گرایش سوسیالیستی در جنبش دانشجویی ایران در چند سال اخیر با دفاع از خواستها و مبارزات طبقه کارگر و برا افراشتن پرچم مطالبات رادیکال و تاکید و پافشاری بر استراتژی اتحاد با جنبش کارگری و دیگر جنبش های پایدار اجتماعی و تلاش گسترده برای ایجاد پیوند و همبستگی با فعالین و رهبران عملی دیگر جنبش ها، فصل نوینی در تاریخ این دوره از حیات و پیشروی خود گشود.

بیانیه ی مردم آزادی خواه وبرابری طلب سنندج

در حمایت از دستگیری وبازداشت دانشجویان در دانشگاه ها

16 آذر امسال دانشجویان آزادی خواه وبرابر طلب همچون سالهای قبل حماسه ای پرشور آفریدند وفریادهای خود را بار دیگر در دانشگاه تهران طنین انداز کردند. فریاد:

نه به جنگ

دانشگاه پادگان نیست

رهایی زن رهایی جامعه است

زندانی سیاسی آزاد باید گردد

دانشجوی سیاسی آزاد باید گردد

وصدها شعار وخواست ومطالبه ی برحقی که هر انسان آگاه ورادیکالی باید بر آنها پافشاری کند،سرداده شد تا زنده بودن دانشگاه بار دیگر اثبات گردد وما نیز از دانشجویان این طیف پیشرو که هیچگاه در تلاش برای داشتن جامعه ای آزاد وبرابر خاموش ننشسته اند ودانشگاه را به سنگر دفاع از آزادی وبرابری تبدیل کرده اند قاطعانه حمایت خواهیم کرد.اما متاسفانه همانند سالهای قبل تعداد زیادی از این دانشجویان،دستگیر وبازداشت وروانه ی زندان شدند وعده ای نیز به سرنوشت نامعلومی دچار گشته اند.

ما امضاکنندگان (دانشجویان،کارگران،زنان،مردم و...)این بیانیه ،دستگیری وبازداشت این دانشجویان را قاطعانه محکوم می کنیم وخواستار آزادی فوری وبی قید وشرط این عزیزان هستیم.

 این نامه توسط بیش از 1000 نفر از مردم آزادی خواه و برابری طلب سنندج امضا شده است. برای مشاهده ی امضاها و امضای نامه به وبلاگ زیر مراجعه کنید:

http://www.azadiobarabarisna.blogfa.com/
 

ما بدین وسیله از همه ی مردم آزادی خواه و برابری طلب سنندج برای حمایت های بی دریغشان تشکر میکنیم.

در مورد دستگیری فعالین جنبش دانشجویی

در آستانه 16 آذر و در حالی که فعالین و پیشروان چپ و آزادیخواه جنبش دانشجویی در تدارک برگزاری مراسمی به این مناسبت در روز 13 آذر بودند، وزارت اطلاعات رژیم جمهوری اسلامی و نیروهای امنیتی وابسته به آن در ادامه فشارها و تهدیدات خود و سراسیمه از اقدام دانشجویان برای برگزاری این مراسم، بطور سازمان یافته اقدام به دستگیری فعالین دانشجویی کرده اند.

نیروهای سرکوبگر رژیم در بعد از ظهر روز یکشنبه 11 آذر  مهدی گرایلو، بهروز کریمی زاده، انوشه آزادفر، الناز جمشیدی و احسان آزادفر از فعالین جنبش دانشجویی را دستگیر کرده اند. نیروهای امنیتی بدنبال هجوم و تفتیش منازل دانشجویان دستگیر شده بخشی از وسائل شخصی آنها را بعنوان سند و مدرک به غارت برده اند. نیروهای امنیتی همزمان  دانشگاه تهران را به محاصره خود در آوردند تا شماری دیگر از فعالین جنبش دانشجویی را به دام بیندازند. اداره اطلاعات همچنین جمعی از دانشجویان را احضار کرده است.

تردیدی نیست که یورش سازمانیافته به منازل فعالین جنبش دانشجویی و به محاصره در آوردن محیط دانشگاه برای شکار و بدام انداختن دیگر فعالین این جنبش تلاشی است بمنظور مرعوب کردن جنبش دانشجویی و ممانعت از برگزاری مراسم 16 آذر.

بیانیه شماره 7 کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند، تجمع خانواده ها در مقابل اوین

 در پیگیری خانواده های دانشجویان در بند برای رهایی فرزندان شان از چنگال حکومت مطلقه امروز دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۸۶ از ساعت ۸:۰۰ صبح در مقابل درب سالن ملاقات (معروف به درب بالا) تجمع کرده و خواهان ملاقات با فرزندانشان گشته اند.

این خانواده های محترم با اعلام اینکه تا احقاق حق خود برای ملاقات با فرزندانشان هر روز در مقابل زندان اوین تجمع خواهند کرد.

کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند از مردم ایران و ایرانیان خارج از کشور تقاضا دارد تا با تشکیل مجامع فراگیر از حقوق دانشجویان در بند و خانواده های ایشان حمایت کرده و با اعمال فشاری متمرکز و فشرده خواهان آزادی هر چه فوری تر این بهترین فرزندان ایران و حامیان طبقات فرودست جامعه گردید.

دانشجویان در بند باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند

از چند روز مانده به 16 آذر امسال، تاکنون 30 نفر از دانشجویان از طریق یورش به منازل شان و یا در خیابان و دانشگاه بازداشت و روانه زندانها شده اند. سیاست تشدید سرکوب و بازداشت فعالین جنبشهای مختلف اجتماعی، سیاست تازه ای نیست و مدتهاست که تشدید این سیاستها به  تنها رویکرد برخورد طبقه حاکم به جنبشهای اجتماعی در ایران تبدیل شده است.

کارگران و رهبران آنان را به جرم ایجاد تشکل و برگزاری مراسم اول ماه مه بازداشت و روانه زندانها کرده اند، اعتراض آنان را به عدم پرداخت دستمزدهای زیر خط فقر،  بیش از پیش با نیروی باتوم بدست و بازداشت و زندان پاسخ داده اند و جوانان دانشجو را که تمامی وجودشان مالامال از برابری خواهی و آرمانهای انسانی است به کمیته های انضباطی کشانده و آنان را با اتهامات واهی از ادامه تحصیل محروم و روانه زندانها کرده اند و در تداوم این سیاستها، طی چند روز گذشته در تعرضی از سر استیصال و درماندگی در برابر شکوفایی روز افزون جنبش برابری خواهی در میان دانشجویان و برای جلوگیری از برگزاری مراسم 16 آذر، هجومی گسترده را در مراکز دانشگاهی سازمان داده و 30 نفر از رهبران  وفعالین برابری طلب دانشجو را در آستانه 16 آذر روانه زندانها کردند. چنین وضعیتی غیر قابل تحمل است و بی تردید این سیاستها در روند تداوم خود، موج برگشت هر چه قدرتمند و تعرضی تری را از جانب دانشجویان و کارگران بر علیه اعمال کنندگان آن ایجاد خواهد کرد. 

بیانیه کانون نویسندگان ایران (در تبعید)

(به مناسبت روز دانشجو و دستگیری دانشجویان)

در آستانه 16 آذر، روز دانشجو، ماموران امنیتی و اطلاعاتی حکومت اسلامی ایران، ده ها فعال و رهبر جنبش دانشجویی را دستگیر و فضای پلیسی سنگینی را در محیط های دانشگاهی حاکم کرده اند. اما دانشجویان مبارز و آزادی خواه، نه تنها مرعوب این فضای پلیسی و رعب و وحشت نشده اند، بلکه برعکس مبارزه خود را نیز گسترش داده اند.

بیش از نیم قرن از واقعه 16 آذر 1332، این روز اعتراض و اعتصاب دانشجویان علیه حکومت کودتای پهلوی و علیه ورود نماینده دولت آمریکا به ایران می گذرد. در يورش مامورین حکومت نظامی به دانشكدة فنی، سه دانشجو به نام های شريعت رضوی، قندچی و بزرگ نيا كه به همراه ديگر دانشجويان می خواستند از دانشگاه خارج شوند، در راهروی دانشكده تير خوردند و جان سپردند. از آن تاریخ، به همت و نیروی دانشجویان دانشگاه ها را به سنگر آزادی خواهی تبدیل کردند و در مقابل حکومت دیکتاتوری پهلوی محکم و استوار ایستادند. دانشجویان در انقلاب 57 در سرنگونی حکومت پهلوی نیز نقش فعال و موثری داشتند. 16 آذر که به روز دانشجو معروف شد، به یک روز اعتراض عمومی علیه حاکمیت های دیکتاتوری ایران تبدیل گردید.

بسیاری از چهره های سرشناس فعال عرصه های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، فعالین جنبش دانشجویی دوران حکومت پهلوی بودند و هنوز آثار شکنجه «ساواک» و زندان های این حکومت را فراموش نکرده بودند که بار دیگر اسیر شکنجه گران و زندان های حکومت اسلامی شدند.

نامه‌ی رئيس سازمان جهانی زنان

دوستان عزیز،
من خبر زیر را دریافت داشتم. از آن جایی که بسیاری از وجود جنبشی سکولار و سوسیالیستی در ایران بی اطلاع اند، چنان چه در فضای اینترنت یا مطبوعات کسی را می شناسید این موضوع را به اطلاع آن ها برسانید. از زمان اعتراضات دانشجویی در زمان شاه دانشجویان طیف چپ هر ساله در 7 دسامبر(16 آذر) مراسمی را تحت عنوان روز دانشجو برگزار می کرده اند. این مجموعه در سالی که گذشت مخالفت با جنگ و تحریم و ایجاد اتحاد میان کارگران و جنبش حقوق زنان را در دستور کار خود نهاده بود. آتان در دانشگاه تهران در چهارم دسامبر تجمعی را با شعار "نه به جنگ" و "دانشگاه پادگان نیست" سازمان دادند. از آن زمان بیش از سی تن از فعالین دانشجویی در سراسر کشور دستگیر شده اند. حامیان این دانشجویان با ارایه فهرستی با راه اندازی وب سایتی (http://13azar.blogspot.com/search/label/english)خواهان آزادی آنان شده اند.

افراد بسیاری نیز در آدرس زیر کامنت گذاشته اند:
http://ww4report.com/node/4765#comment-307636

از همکاری شما ممنونم.
مردیت تکس (Meredith Tax)
رییس سازمان جهانی زنان

http://rouzaneha.org/